Somari
Africa e l’ecologia politica, 2 e 3 •
Lo drapèu american sus l’Ostal de la comuna, 3 •
Las associacions occitanistas de Tolosa, 4 e 5 •
Los mainatges pòden estar arcuelhuts en occitan mes..., 5 •
Las eolianas, 6 •
Occitània e Monègue se neutralizèron, 7 •
La lenga d’òc en Provença ?, 8 •
LGV atlantica, 9 •
Aunessa e Laharí qu’a los sons panèus, 10 •
Los Comelodians, 12 •
Lo drapèu american sus l’Ostal de la comuna, 3 •
Las associacions occitanistas de Tolosa, 4 e 5 •
Los mainatges pòden estar arcuelhuts en occitan mes..., 5 •
Las eolianas, 6 •
Occitània e Monègue se neutralizèron, 7 •
La lenga d’òc en Provença ?, 8 •
LGV atlantica, 9 •
Aunessa e Laharí qu’a los sons panèus, 10 •
Los Comelodians, 12 •
Fotografias
Pas cap
Pas cap
"Las associacions occitanistas de Tolosa devon pensar un projècte"
Jean-Charles Valadier es, dempuèi las darrièras eleccions municipalas, l’elegit en carga de la lenga occitana a la comuna de Tolosa. Es membre dels Verds e foguèt elegit sus la lista de Pierre Cohen, lo conse novèl de la vila.
Jean-Charles Valadier considèra que lo cambiament a Tolosa es un cambiament en pregondor. « Es mai qu’un cambiament politic es un cambiament d’administracion de la ciutat e de l’aglomeracion » çò insistís l’elegit ecologista.
La Setmana li a demandat de parlar de sos projèctes dins lo domeni de la lenga e de la cultura occitanas quitament s’es pas la sola atribucion de l’elegit. 
Jean Charles Valadier es tanben adjunt en carga dels espacis publics. Son trabalh es de menar una reflexion a l’entorn de las plaças e de las carrièras. Finalament d’aver en carga los dos dossièrs pòt èstre interessant. Que la reflexion suls espacis publics d’una part e sus la lenga occitana d’una autra part pòscan virar dins lo meteis cap es benlèu una oportunitat de las bonas.
« N’ai parlat amb lo monde occitanista, los ai convidats, e benlèu los ai un pauc estonats. Lor ai dit qu’èra a eles de me definir una politica »
Cal dire que, al començament, voliá pas vertadièrament èstre en carga de la cultura occitana pr’amor es ja occitanista. Mas lo conse lo venguèt veire qualques jorns aprèp l’eleccion en li disent qu’aviá promés la creacion d’un pòste d’elegit en carga de l’occitan e donc li caliá acceptar de prendre la plaça.
Òm se remembra qu’una granda amassada de tots los candidats a la vila de Tolosa s’èra debanada a l’iniciativa de las associacions occitanistas pendent la campanha electorala e que cadun èra vengut dire çò que comptava far dins aquel domeni. Pierre Cohen i aviá pres l’engatjament public d’aver un elegit de referéncia.
Reconeis Jean Charles Valadier que
Jean-Charles Valadier considèra que lo cambiament a Tolosa es un cambiament en pregondor. « Es mai qu’un cambiament politic es un cambiament d’administracion de la ciutat e de l’aglomeracion » çò insistís l’elegit ecologista.
La Setmana li a demandat de parlar de sos projèctes dins lo domeni de la lenga e de la cultura occitanas quitament s’es pas la sola atribucion de l’elegit. 
Jean Charles Valadier es tanben adjunt en carga dels espacis publics. Son trabalh es de menar una reflexion a l’entorn de las plaças e de las carrièras. Finalament d’aver en carga los dos dossièrs pòt èstre interessant. Que la reflexion suls espacis publics d’una part e sus la lenga occitana d’una autra part pòscan virar dins lo meteis cap es benlèu una oportunitat de las bonas.
« N’ai parlat amb lo monde occitanista, los ai convidats, e benlèu los ai un pauc estonats. Lor ai dit qu’èra a eles de me definir una politica »
Cal dire que, al començament, voliá pas vertadièrament èstre en carga de la cultura occitana pr’amor es ja occitanista. Mas lo conse lo venguèt veire qualques jorns aprèp l’eleccion en li disent qu’aviá promés la creacion d’un pòste d’elegit en carga de l’occitan e donc li caliá acceptar de prendre la plaça.
Òm se remembra qu’una granda amassada de tots los candidats a la vila de Tolosa s’èra debanada a l’iniciativa de las associacions occitanistas pendent la campanha electorala e que cadun èra vengut dire çò que comptava far dins aquel domeni. Pierre Cohen i aviá pres l’engatjament public d’aver un elegit de referéncia.
Reconeis Jean Charles Valadier que
trantalhèt un moment ; mas coma a una cèrta coneissença del mitan cultural acabèt per acceptar la carga.
Las eolianas fan pas mai l’unamitat en cò nòstre
En cò nòstre, l’utilizacion de las energias ditas renovelablas fa encara debat. En Aragon, sembla que la question es estada trencada. Lo 11 de novembre, lo president del govèrn aragonés Marcelino Iglesias (PSOE) presentèt l’estrategia energetica de la comunitat autonòma. Se resumís en un objectiu : en 2015, Aragon deurà produsir, mercés a de sorgas d’energias renovelablas, tanta energia electrica coma ne consumís la comunitat. Per çò far, la produccion d’energia electrica renovelabla deurà augmentar de 10 % cada an. Iglesias soslinhèt pendent son intervencion que metre un fren al cambiament climatic a l’escala del planeta èra una entrepresa tròp longa que pòt descoratjar. « Per aquelas rasons, çò diguèt, fan mestièr d’objectius concrets que son a la nòstra portada e que son plan dimensionats » Segon lo president, una de las escomesas qu’Aragon deurà afrontar per las annadas que venon es lo 0 % d’emissions de gases a efièit invernacles responsables del cambiament climatic. Per complir aquel objectiu, Iglesias parlèt de sostenir las entrepresas que reciclan los materials e que l’activitat presupausa un estalvi en tonas de combustibles fossils. Alfredo Boné, lo conselhièr a l’environament a l’intencion de far participar los ciutadans aragoneses a aquel procèssus. « La societat aragonesa poirà portar la seuna pèira a aquel edifici per convertir çò qu’es pas uèi qu’un bro-lhon en un document definitiu de la societat aragonesa tota e per la societat aragonesa tota, çò diguèt Boné, fin-finala, aquela estrategia a per vocacion d’èstre un instrument de dinamizacion del pòble aragonés fàcias a un
Las eolianas fan pas mai l’unamitat en cò nòstre
En cò nòstre, l’utilizacion de las energias ditas renovelablas fa encara debat. En Aragon, sembla que la question es estada trencada. Lo 11 de novembre, lo president del govèrn aragonés Marcelino Iglesias (PSOE) presentèt l’estrategia energetica de la comunitat autonòma. Se resumís en un objectiu : en 2015, Aragon deurà produsir, mercés a de sorgas d’energias renovelablas, tanta energia electrica coma ne consumís la comunitat. Per çò far, la produccion d’energia electrica renovelabla deurà augmentar de 10 % cada an. Iglesias soslinhèt pendent son intervencion que metre un fren al cambiament climatic a l’escala del planeta èra una entrepresa tròp longa que pòt descoratjar. « Per aquelas rasons, çò diguèt, fan mestièr d’objectius concrets que son a la nòstra portada e que son plan dimensionats » Segon lo president, una de las escomesas qu’Aragon deurà afrontar per las annadas que venon es lo 0 % d’emissions de gases a efièit invernacles responsables del cambiament climatic. Per complir aquel objectiu, Iglesias parlèt de sostenir las entrepresas que reciclan los materials e que l’activitat presupausa un estalvi en tonas de combustibles fossils. Alfredo Boné, lo conselhièr a l’environament a l’intencion de far participar los ciutadans aragoneses a aquel procèssus. « La societat aragonesa poirà portar la seuna pèira a aquel edifici per convertir çò qu’es pas uèi qu’un bro-lhon en un document definitiu de la societat aragonesa tota e per la societat aragonesa tota, çò diguèt Boné, fin-finala, aquela estrategia a per vocacion d’èstre un instrument de dinamizacion del pòble aragonés fàcias a un
problèma que pertòca lo planeta tot. »
De l’autre costat dels Pirenèus, se fa pas ausir la meteissa sansònha. Lo debat entre prò e antinuclears costeja per exemple lo debat entre prò e anti eolianas.
Las eolianas qu’èran vistas a la debuta coma una marca de progrès son tanben un objècte d’exasperacion a l’ora d’ara. Los recorses de personas fisicas o moralas contra los permises de bastir d’eolianas se multiplican. La lei eissida del Grenelle de l’environament arriba tròp tard amb sa disposicion qu’instituís una planificacion a l’escala regionala de la mesa en plaça d’eolianas en mai de convèrsas amb la populacion locala. 2000 eolianas son ja estadas quilhadas per França. Lo còst de l’eolian es tanben un subjècte de polemicas pr’amor reven a 7 centimes d’euros del kilowatt/ora contra cinc centimes per l’energia nucleara. Segon Yannick Régnier, lo pòrtaparaula del Comitat de Ligason de las Energias Renovelablas (CLER), aquel subrecòst es temporari pr’amor lo pargue d’eolianas es en cors de desplegament mentre que fa de temps que lo pargue nuclear es estat amortit. Cal apondre que lo còst del desmontatge de centralas vièlhas e de la bastison dels reactors EPR se chifrariá a detzenats de miliards d’euros... sens doblidar los còstes associats a l’estocatge de degalhs nuclears. Totun, lo vent bofa pas de longa, quitament dins lo parçan narbonés ont an installat tot un fais d’eolianas. Los anti-eolianas denóncian una paradòxa que consistiriá a bastir, còsta las turbinas a vent, de centralas de gas o de carbon per compensar las pèrdas d’energia pendent los jorns que lo vent bufa pas. « Fa totjorn de vent endacòm mai, çò apond Yannick Régnier, alavetz i a totjorn d’eolianas que viran per compensar las que bolegan pas. » Empacha pas qu’a l’ora d’ara an totjorn un rendament puslèu flac e que l’energia que genèran es pas de bon estocar.
De l’autre costat dels Pirenèus, se fa pas ausir la meteissa sansònha. Lo debat entre prò e antinuclears costeja per exemple lo debat entre prò e anti eolianas.
Las eolianas qu’èran vistas a la debuta coma una marca de progrès son tanben un objècte d’exasperacion a l’ora d’ara. Los recorses de personas fisicas o moralas contra los permises de bastir d’eolianas se multiplican. La lei eissida del Grenelle de l’environament arriba tròp tard amb sa disposicion qu’instituís una planificacion a l’escala regionala de la mesa en plaça d’eolianas en mai de convèrsas amb la populacion locala. 2000 eolianas son ja estadas quilhadas per França. Lo còst de l’eolian es tanben un subjècte de polemicas pr’amor reven a 7 centimes d’euros del kilowatt/ora contra cinc centimes per l’energia nucleara. Segon Yannick Régnier, lo pòrtaparaula del Comitat de Ligason de las Energias Renovelablas (CLER), aquel subrecòst es temporari pr’amor lo pargue d’eolianas es en cors de desplegament mentre que fa de temps que lo pargue nuclear es estat amortit. Cal apondre que lo còst del desmontatge de centralas vièlhas e de la bastison dels reactors EPR se chifrariá a detzenats de miliards d’euros... sens doblidar los còstes associats a l’estocatge de degalhs nuclears. Totun, lo vent bofa pas de longa, quitament dins lo parçan narbonés ont an installat tot un fais d’eolianas. Los anti-eolianas denóncian una paradòxa que consistiriá a bastir, còsta las turbinas a vent, de centralas de gas o de carbon per compensar las pèrdas d’energia pendent los jorns que lo vent bufa pas. « Fa totjorn de vent endacòm mai, çò apond Yannick Régnier, alavetz i a totjorn d’eolianas que viran per compensar las que bolegan pas. » Empacha pas qu’a l’ora d’ara an totjorn un rendament puslèu flac e que l’energia que genèran es pas de bon estocar.